આરાધ્યા | Child Abuse Awareness Story | હુંકાર કર

કૉલમ: હુંકાર કર | લેખિકા: અંજલી સેવક

આરાધ્યા પૂર્વવત જ ચૂપ રહી, શાંત રહી. કંઈ જ ના બોલી જાણે અપેક્ષા જ ના હોય! પોતાનું માથું અને નજર નીચી રાખીને બસ ચાલતી રહી. જાણે એની એ માસૂમ નાની પલકો પર કોઇ અજાણ્યું વજન ખમી રહી હોય. આરાધ્યા પહેલા તો આવી ના હતી, ખુશ મિજાજ અને હસતી રમતી છોકરી હતી. તેનું આ બદલાયેલુ વર્તન શ્રુતિને ગમતું ના હતું, એટલે એ વઢતી રહેતી. આરાધ્યાને આમ પ્રત્યુતર હિન જોઈ શ્રુતિ વધુ ખિજાઈ, પણ વધુ બોલી નહીં. થોડી વારમાં જ તે ઘર આવી પહોંચ્યા.

આરામ કરીને ઉઠી. આરાધ્યાનો ટ્યુશન જવાનો સમય થઈ ગયો હતો. પોતે થોડી ફ્રેશ થઈ. પ્રેમથી તેને પણ ઉઠાડી લાડ લડાવ્યો, વહાલ કર્યો અને કહ્યું “તું થોડી વાર રમ, ફ્રેશ થઈ જા પછી આપણે ટ્યુશન જઈશું.” એટલું કહી એ રૂમ માંથી બહાર નીકળી ગઈ. આરાધ્યા ફરી સૂનમૂન થઈ ગઈ. ઊભી થઈને તેના રૂમની બારી પાસે ગઈ. ત્યાં તેણે બારીનો પડદો હટાવ્યો. બારી પાસેના ખૂણામાં દીવાલ પર ખરબચડાં અક્ષરે લખેલું હતું ‘My bEst FriEnD’ તે ખૂણામાં છુપાઈને એકદમ ધીરે ધીરે વાત કરવા લાગી.

“આરાધ્યા…” એટલે તેણે પાછળ ફરી જોયું. મમી દરવાજા પાસે ઊભી હતી “બેટા, ગ્રુપમાં મેસેજ હતું. આજે ટ્યુશનમાં છુટ્ટી છે. તારે રમવું હોય તો રમજે હોં!” એટલું કહી શ્રુતિ ચાલી ગઈ. શ્રુતિ એ કિચનમાં પોતાની માટે ચાય બનાવા મુકી અને આરાધ્યા માટે જમવાનું ગરમ કર્યું. આરાધ્યાની ફેવરિટ ડીશમાં જમવાનું પીરસી રૂમ તરફ ગઈ. હજુ દરવાજા સુધી જ પહોંચી ત્યાં એને, તે કંઈક બોલતી હોય વાતો કરતી હોય તેવું સંભળાયું. એણે હળવેથી દરવાજા પાછળથી છપાઈને કુતુહલવશ જોયું.

આરાધ્યા તેના બાર્બી સેટથી રમતી હતી. એ સેટ જે શ્રુતિ જ એની માટે લઈ આવી હતી. આરાધ્યા જ ડિમાન્ડ કરી હતી કે એને પોતાની ફેમિલી જેવી જ બાર્બીની ફેમિલી જોઈએ છે. એટલે શ્રુતિ એ બાર્બી ગર્લ, બોય અને તેની છોકરી જેવી નાની બાર્બી લઈ આવી હતી. આરાપ્યા નાની બાર્બી જેને તે બેબી કહેતી તેને સુવડાવતી હતી. પોતે મમી બાર્બી બની, બેબી ને ઉઠાવી રહી હતી….

“બેબી, ચલ ઉઠ, ટ્યુશનનો ટાઇમ થઈ ગયો છે… ટ્યુશન નઈ જાય તો હોશિયાર કેમ બનીશ? પોતાના મમ્મી ડેડી ની ગૂડ ગર્લ કેમ બનીશ?”

પછી તેણે બેબી ને ઉઠાવી. બેબી બોલતી હોય તેમ વાત કરી “મારે ટ્યુશન નથી જવું.” અને મમી બાર્બી બનીને કહ્યું “જેને ગુડ ગર્લ બનવું હોય તેને જવું જ પડે. સર જે કરે એ કરવું જ પડે, તો જ ગુડ ગર્લ બનાશે” એમ કહી જાણે ટ્યુશન છોડવા જતી હોય તેમ નાટક કર્યું. આ બધું જોઈ શ્રુતિ હસી. એને પોતાનો બચપન યાદ આવ્યો.

 “ગુડ ઇવનિંગ સર.” આરાધ્યાના શબ્દો એ તેનો ધ્યાન ખેંચ્યું. તેણે ફરી જોયું. આરાધ્યા એ બેબી ને બોય ડોલ પાસે બેસાડી એમ કહ્યું “મારી પાસે ગૂડ ગર્લ બનવાનો સિક્રેટ છે જે ઓનલી તેને જ મળશે જે ચૂપ રહેશે.” અને પછી પેલા બોય ડૉલ નો હાથ બેબી ડોલ ના માથા પર ફેરવ્યા, પછી બેબીના મોઢા પર ફેરવ્યો, પછી પીઠ પર ફેરવ્યો. પછી બેબીના ગાલ પર કિસ કરાવ્યું. અને પછી હોઠ પર કિસ કરાવ્યું.. પછી તે એકદમ શાંત થઈ ગઈ, ક્ષુબ્ધ અને મૃત! પથ્થર બનીને બેસી રહી… પ્રતિભાવ હીન…

“આઈ, એમ સોરી આરાધ્યા, વેરી સોરી.. મને માફ કર હુ તને સમજી નહીં, પણ.. પણ તું ચિંતા નહીં કર હવે બધું ઠીક થઈ જશે.”

આરાધ્યા શ્રુતિ સામે જોયું અને કહ્યું “મમ્મી..”

બસ આ એક જ શબ્દમાં શ્રુતિ એ તેની બધી વાત સાંભળી લીધી અને સમજી લીધી, અકથ્ય પણ અને અકલ્પ્ય પણ!! શ્રુતિના મન ક્રોધ થી વ્યગ્ર બન્યો. એણે આરાધ્યા ને તૈયાર કરી. ખૂબ જ પ્રેમ થી સહાનુભૂતિ સાથે વર્તી આરાધ્યા ને સમજણ આપી. તેની સાથે જે થયું છે તે ખોટું થયું છે, ને એમાં આરાધ્યાની કોઈ જ ભૂલ નથી એવું તે સમજી શકે એવા શબ્દોમાં સમજાવ્યું. આરાધ્યાને તૈયાર કરી પોતે પણ બહાર જવા તૈયાર થઈ.

“મમ્મી આપણે ક્યાં જઈએ છીએ?” આરાધ્યા એ પુછ્યું ત્યારે શ્રુતિ એ જવાબ આપ્યો
“બેટા, જેમ તારા સ્કૂલમાં કોઈ મિસ્ટેક કરે તો એને પનીશમેન્ટ મળે એમ તારા સર એ પણ એક મીસ્ટેક કરી છે. આપણે ઓફિસ એ જઈ એની ફરિયાદ કરશું અને તેને પનિશમેન્ટ મળશે.”

તે અચાનક એ લોકોને જોઈને ઘબરાયો. અચકાતા ખચકાતા બોલ્યો

“ક.. ક.. કેસ! પણ મેં શું કર્યું?” મેડમ ના ઈશારા કરતાં હવાલદાર આગળ આવ્યા અને તેના ટીશર્ટ ને પકડી ધક્કો આપતાં બહાર લઈ આવ્યા. લથડતાં બહાર આવ્યો કે જોયું. પોલીસની બીજી ગાડીમાં શ્રુતિ અને તેની દીકરી બેઠાં હતાં. તેના ચહેરા પર અપરાધ ભાવ નો કાળો રંગ છવાયો. એક માસૂમ બાળ માનસ પર જે વીતી એ તો કદાચ ભુલાતા સમય લાગશે. પરંતુ શ્રુતિ ને એટલો તો સંતોષ થયો કે હવે આ ઘટના પછી એ કોઈની પણ સાથે દુઃસાહસ કરવાની હિંમત નહીં કરે.